Duiken met Nitrox.
Nitrox of EAN (Enriched Air Nitrox) is een (adem-)gasmengsel met een hoger percentage zuurstof ten opzichte van normale perslucht. In gewone lucht zit 78% stikstof, 21% zuurstof en ongeveer 1% overig gas. Nitrox bevat tussen de 21% en 99% zuurstof. Men hanteert een aantal standaardwaardes voor Nitrox als bodemgas, namelijk 32% en 36%. Nitrox is vooral in trek bij duikers die de kans op decompressieziekte willen verminderen of langer onder water willen blijven zonder verplichte decompressiestops te hoeven maken. Een verhoogd percentage zuurstof heeft een lager percentage stikstof waardoor de duiker minder kans op decompressieziekte loopt. De voordelen van Nitrox zijn:
- een langere duiktijd zonder decompressie.
- een kortere oppervlakte-interval tussen duiken tov het gebruik van lucht tijdens dezelfde duiken.
Voor decompressie worden Nitroxpercentages gebruikt van 50% en 100%. Duiken met Nitrox biedt een langere duiktijd maar beperkt de duikdiepte. Dit komt door de zuurstofvergiftiging die optreedt op een bepaalde diepte waar de zuurstof giftig wordt.
DUIKEN ALGEMEEN
De basisprincipes van het duiken.
Duiken is behalve een fascinerende hobby ook een echte sport. Als de regeltjes worden gevolgd zoals ze door een goeie duikschool zijn aangeleerd hoef je als duiker weinig gevaren te verwachten. Materiaalpech is natuurlijk altijd mogelijk maar daarom duik je ook meestal met een buddy. Voor technische duikers is dit een compleet ander verhaal, die moeten op zichzelf kunnen vertrouwen. Ik ga proberen in heldere taal te vertellen waarom de duiksport een aantal duidelijke regeltjes kent die iedere duiker MOET naleven om heelhuids weer boven water te komen.
Als je duikt is de druk onder water hoger dan boven water. Grofweg stijgt de druk iedere 10 meter 1 atmosfeer. Op 10 meter diepte is de druk dus 2 atm, op 20 meter 30 atm en zo verder. Tijdens het verblijf in de diepte gebeurt er van alles in je lichaam waardoor je niet zomaar even snel naar boven kunt. De lucht in je longen bijvoorbeeld neemt de druk aan van de waterdiepte. Wanneer je nu heel snel opstijgt zet deze lucht uit waardoor je longen kunnen klappen. Daarom moeten duikers altijd een open verbinding met de longen houden (adem nooit inhouden) en moeten ze altijd uitademen als ze opstijgen. De lucht die wij inademen bestaat uit 21% zuivere zuurstof en 29% stikstof. Tijdens het duiken gaat de stikstof als kleine belletjes in je bloed en weefsel zitten. Wanneer je nu te snel opstijgt dan zullen deze belletjes te snel uitzetten waardoor je een decompressieziekte oploopt. Een duiker kan hierdoor ernstig verlamd raken of zelf overlijden. Hoe dieper de duiker duikt en hoe langer hij of zij daar blijft, des te meer van die stikstofbelletjes er in het lichaam komen. Om die stikstof er weer uit te krijgen dient je als duiker langzaam op te stijgen en op verschillende dieptes een paar keer te stoppen. De duikcomputer geeft precies aan op welke diepte en hoe lang. Daarnaast is een extra veiligheidsstop van 3 minuten op 5 meter na iedere duik verplichte kost.
De stikstof in het ademgas heeft een vervelende bijwerking; op een bepaalde diepte kan het leiden tot stikstofnarcose bij de duiker die dan in een soort van roes terecht kan komen. Ook de zuurstof wordt op een bepaalde diepte te giftig om in te ademen wat kan leiden tot een snelle dood. In de loop der jaren hebben ze allerlei slimme trucs bedacht om deze problemen te omzeilen. Zo kun je met een hoger zuurstofpercentage langer op een bepaalde diepte blijven zonder een lange decostop te hoeven maken. Ook kan een deel van de zuurstof vervangen worden door helium waardoor je dieper kunt duiken zonder dat de zuurstof giftig wordt. Ook is het mogelijk om tijdens zo'n verplichte decostop een mengsel met een hoger zuurstofgehalte in te ademen waardoor de tijd van de stop verminderd en je dus minder lang hoeft te hangen op die diepte.
Dat was een beetje het verhaal in een notedop.
NITROX
